Połączenie elementów elektrycznych w oprawach oświetleniowych określa system sterowania oprawami oraz ich działanie w przypadku odłączenia od zasilania elektrycznego.

EXTRA-EX1/21-J-L15-850-9800-NM3A-09-PD-3F

Podstawowe kombinacje elementów elektrycznych w oprawach oświetleniowych VYRTYCH: Kombinacje elementów elektrycznych w oprawach oświetleniowych określają system sterowania oprawami oraz ich działanie w przypadku odłączenia od zasilania elektrycznego.

EXTRA-EX1/21-J-L15-850-9800-NM3A-09-PD-3F

Podstawowe kombinacje elementów elektrycznych w oprawach oświetleniowych VYRTYCH:

Oprawę oświetleniową z statecznikiem typu ON/OFF można wyłączać za pomocą zwykłego wyłącznika. Może ona zawierać moduł awaryjny lub nie. Jeśli oprawa jest wyposażona w moduł awaryjny, to w przypadku awarii zasilania elektrycznego zapala się ona na minimalny, zdefiniowany czas, wynoszący 1 lub 3 godziny, z własnego źródła zasilania bateryjnego. Oświetlenie w trybie awaryjnym charakteryzuje się niższym strumieniem świetlnym w porównaniu z trybem normalnym.

Oprawa z statecznikiem sterowanym za pomocą protokołu DALI-2 może, ale nie musi, zawierać moduł awaryjny zapewniający oświetlenie w przypadku awarii zasilania. Oprawę można sterować i ściemniać w trybie standardowym za pomocą protokołu DALI-2, niezależnie od tego, czy jest ona wyposażona w moduł awaryjny.

M1/M3

Oprawy oświetleniowe, których oznaczenie składa się z kombinacji liter M1 lub M3 zawierają podstawowy moduł awaryjny. Moduł jest wyposażony w przycisk testowy (w niektórych przypadkach przeznaczony do użycia z magnesem). Następnie należy przetestować oprawę, sprawdzając za pomocą przycisku jej działanie w trybie awaryjnym. Jeśli dioda sygnalizacyjna zacznie migać, oznacza to awarię oprawy. Należy podejść do oprawy i sprawdzić jej stan mechanicznie.

A1/A3/M3A

Oprawy oświetleniowe zawierające w nazwie oznaczenie A1 lub A3 lub M3A są wyposażone w moduł awaryjny z funkcją autotestu. Funkcja ta automatycznie testuje oprawę oświetleniową w regularnych odstępach czasu, a dzięki dwukolorowej diodzie LED sygnalizacyjnej wskazuje, czy trwa test oraz, w razie potrzeby, czy oprawa wykazuje usterkę. Należy podejść do oprawy i sprawdzić ją wzrokowo.

D1/D3/MD3

Oprawy oświetleniowe wyposażone w moduł awaryjny DALI oznaczone symbolem D1 lub D3 lub MD3 są podłączone za pomocą tego modułu do sieci DALI, a następnie przekazują informacje o swoim stanie za pomocą protokołu DALI do odpowiedniej aplikacji. Działanie opraw oświetleniowych jest automatycznie sprawdzane przez system. Nie ma potrzeby podchodzenia do opraw w celu sprawdzenia działania trybu awaryjnego.

0CB

Oprawy przeznaczone do podłączenia do centralnego systemu akumulatorowego zawierają statecznik, który został przetestowany pod kątem podłączenia do systemu akumulatorowego i może być zasilany również prądem stałym. Centralne systemy akumulatorowe z tzw. monitorowaniem adresowym muszą zawierać moduł adresowy. Moduły adresowe są produkowane przez różnych producentów, a firma Vyrtych może wykorzystywać szeroką gamę takich modułów pochodzących od różnych dostawców. Oprawy tego typu oferujemy na zamówienie po otrzymaniu dokładnej specyfikacji.

Oprawy oświetleniowe o działaniu nieciągłym nie zawierają statecznika, który zasilałby źródła światła w przypadku braku awarii zasilania. Oprawy te świecą wyłącznie w przypadku przerwy w zasilaniu. Oprawy mogą być wyposażone w moduły awaryjne, które pełnią zarówno funkcję standardowego modułu awaryjnego z przyciskiem testowym, jak i modułu z funkcją autotestu, a także modułu komunikującego się za pośrednictwem magistrali DALI.

Światło i promieniowanie
Przez światło rozumiemy część promieniowania elektromagnetycznego, która wywołuje w ludzkim oku wrażenie świetlne, a zatem jest widoczna. Chodzi tu o promieniowanie o długości fali od 380 do 780 nm, czyli jedynie o niewielką część znanego nam widma promieniowania elektromagnetycznego.

Strumień świetlny φ – jednostka: lumen [lm]
Strumień świetlny określa całkowitą ilość światła emitowanego przez źródło światła we wszystkich kierunkach. Jest to moc świetlna oceniana z punktu widzenia wrażliwości ludzkiego oka.

Wydajność właściwa źródła światła Ŋ – jednostka lumen na wat [lm/W]
Wydajność świetlna określa stosunek strumienia świetlnego do poboru mocy źródła, czyli wskazuje, z jaką sprawnością pobierana moc elektryczna jest przekształcana w światło.

Strumień świetlny I – jednostka kandela [cd]
Źródło światła emituje swój strumień świetlny z różną intensywnością w różnych kierunkach. Intensywność światła emitowanego w jednym konkretnym kierunku określa się jako strumień świetlny. Strumień świetlny jest zatem miarą strumienia świetlnego emitowanego pod określonym kątem przestrzennym.

Natężenie oświetlenia E – jednostka: luks [lx]
Natężenie oświetlenia określa stosunek strumienia świetlnego padającego do powierzchni oświetlonej
na powierzchnię. Natężenie oświetlenia wynoszące 1 lx odpowiada strumieniowi świetlnym wynoszącemu 1 lm padającemu
równomiernie na powierzchnię 1 m².

Linie jasności lub krzywe jasności

Są to krzywe opisujące rozkład jasności oprawy oświetleniowej w poszczególnych płaszczyznach układu C-γ. Linie jasności są podane we współrzędnych biegunowych, co pozwala na bardziej obrazowe przedstawienie promieniowania opraw oświetleniowych. Ich przekształcenie na dane nadające się do obliczeń jest reprezentowane przez pliki ldt lub ies. Wartości przedstawione na wykresach mają jednostkę cd/klm.

Wskaźnik oddawania barw Ra (CRI – color rendering index)
Wskaźnik wierności odwzorowania barw (CRI) to jednostka bezwymiarowa, która ocenia wierność postrzegania barw przedmiotu oświetlonego określonym źródłem światła w porównaniu z wiernością postrzegania barw, jakie powstałoby w świetle słonecznym. Wartość CRI może wynosić od 0 do 100.

Temperatura barwowa Tc – jednostka kelwin [K] (CCT – correlated color temperature)
Charakteryzuje światło za pomocą temperatury, która odpowiada temperaturze ciała czarnego emitującego promieniowanie w tym samym spektrum barwowym. Im niższa wartość liczbowa, tym barwa światła jest bardziej czerwona; im wyższa wartość, tym barwa światła jest bardziej niebieska.

Stopień ochrony przed zewnętrznymi uderzeniami mechanicznymi oraz klasyfikację odporności mechanicznej IK określa norma europejska ČSN EN 62262.

Klasyfikacja odporności mechanicznej IK określa stopień ochrony, jaki zapewnia obudowa urządzenia przed zewnętrznymi uderzeniami mechanicznymi. Oznaczenie odporności mechanicznej składa się z liter IK i wskazuje jej poziom w jedenastostopniowej skali (od „00” do „10”).

Im wyższa jest wartość liczbowa parametru IK, tym większa jest wytrzymałość mechaniczna.

Stopień ochrony urządzeń elektrycznych określa poziom zabezpieczenia przed dotknięciem niebezpiecznych części oraz przed przedostawaniem się ciał stałych, pyłu i wody. Stopień ochrony oznaczany jest literami IP (international protection) i jest znormalizowany zgodnie z normą ČSN EN 60529.
Za literami IP znajduje się dwucyfrowy wskaźnik stopnia ochrony, a w razie potrzeby dodatkowa litera opisująca rodzaj badania.

Jeśli oprawa oświetleniowa posiada oznaczenie IP66/IP67/IP69, oznacza to, że spełnia wymagania trzech odrębnych testów stopnia ochrony.

Dyrektywa ATEX
Urządzenia i przyrządy elektryczne przeznaczone do stosowania w środowiskach zagrożonych wybuchem, podlegające wymogom dyrektywy ATEX. Dyrektywa ta określa wymagania techniczne dotyczące oceny zgodności urządzeń i systemów ochronnych przeznaczonych do stosowania w środowiskach zagrożonych wybuchem w momencie ich wprowadzania do obrotu.

Zgodnie z niniejszą dyrektywą instalacje są podzielone na odpowiednie grupy i kategorie.

Grupa urządzeń I – Instalacje przeznaczone do kopalń podziemnych, w których występuje gaz kopalniany (metan) i/lub pył palny.

Grupa urządzeń II – Instalacje przeznaczone do pomieszczeń zagrożonych wybuchem poza podziemnymi kopalniami, w których występuje gaz kopalniany (metan) i/lub pył palny.

a) Kategoria urządzeń 1 GD
Obejmuje to instalacje zaprojektowane tak, aby mogły działać zgodnie z parametrami eksploatacyjnymi określonymi przez producenta i zapewniały bardzo wysoki poziom ochrony. Instalacje tej kategorii są przeznaczone do stosowania w obszarach, w których atmosfera wybuchowa spowodowana obecnością gazów, oparów, mgieł lub mieszanek pyłu z powietrzem występuje stale, przez długi czas lub często. Instalacje tej kategorii muszą zapewniać wymagany poziom ochrony nawet w przypadku wyjątkowych zdarzeń związanych z urządzeniem.
STREFA 0/20 (Ga, Da)

b) Kategoria urządzeń 2 GD
Obejmuje to instalacje zaprojektowane tak, aby mogły działać zgodnie z parametrami eksploatacyjnymi określonymi przez producenta i zapewniały wysoki poziom ochrony. Instalacje tej kategorii są przeznaczone do stosowania w obszarach, w których sporadycznie może powstać atmosfera wybuchowa w wyniku obecności gazów, oparów, mgły lub mieszaniny pyłu i powietrza.
Środki ochronne dotyczące instalacji tej kategorii zapewniają wymagany poziom ochrony nawet w przypadku częstych awarii lub usterek urządzeń, z którymi zazwyczaj należy się liczyć.
STREFA 1/21 (Gb, Db)

c) Kategoria urządzeń 3 GD
Obejmuje to instalacje zaprojektowane tak, aby mogły działać zgodnie z parametrami eksploatacyjnymi określonymi przez producenta i zapewniały podstawowy poziom ochrony. Instalacje tej kategorii są przeznaczone do stosowania w obszarach, w których prawdopodobieństwo powstania atmosfery wybuchowej spowodowanej obecnością gazów, oparów, mgieł lub pyłu jest niewielkie, a jeśli nawet do tego dojdzie, to zdarza się to rzadko i trwa krótko. Instalacje tej kategorii zapewniają wymagany poziom bezpieczeństwa podczas normalnej eksploatacji.
STREFA 2/22 (Gc, Dc)